Winnaar poëzie van Babylons Interuniversitaire Literaire Prijs 2021

Heim

Ella Bronder

 

Lycantropie

In de FurReal Friends-knuffeldieren van de andere meisjes van de klas
zag ik dat je dingen kan missen die niet echt zijn
de warme schoot van Sinterklaas en
de ingeslikte appelpit als boom in mijn maag
ze maakten een wachtkamer in mijn buik

Kathleen van K3 liet me zien dat
mensen je zacht toefluisteren je nooit te vergeten
en het vervolgens toch doen
dat de LoveTester op spelletjes.nl foute beloftes maakt
ik – Kathleen: 86%
ik – warme aarde: 90%

Mag: de namen van mijn buurjongens invullen op de LoveTester
Mag niet: de namen van mijn ouders invullen

Op de laatste dag van de zomervakantie begroef ik
de FurReal Friends-kat van mijn buurmeisje onder de appelboom in de tuin
slikte de batterijen in en voelde ze
als de laatste zondagavond van een schoolvakantie
wilde ze langer bijhouden dan ze duurden

Tweede laureaat poëzie van Babylons Interuniversitaire Literaire Prijs 2021

Koolmijnkanarie

Sixtine Bérard

 

 1. de kanarie in de canon

terwijl je je haar kamt ontknopen we kapitalisme,
het is 10 uur, er is koffie en die viel net op de krant waarop
wordt aangekondigd, iets te luid, iets te veel hoofdletters, iets te veel kop,
nieuwe trend: vleesminimalisme.
door jarenlang roken en roepen, betogen, in een wereldstad wonen,
buldert je lach als een ontstemde radio,
een contrabas met gesprongen snaren,
het schoppen tegen blikjes op de stoep,
zie de fanta steeds verder geraken onder soepele stappen van voetblikkende passanten!

Derde laureaat poëzie van Babylons Interuniversitaire Literaire Prijs 2021

Wegens omstandigheden

Luca Duyvendak



Stilstand 

aan iemand die al dagen, weken of jaren stilstaat:
je bent niet te laat

al lijkt dit misschien op al die nachtmerries
waar het enige dat vooruitgaat
de tijd is en jij dus altijd te laat

maar dat is niet hoe het hier, wakker, gaat

hoewel sommigen het zich zo inbeelden
er staat geen internationale agenda
in de grond geschreven die zegt
morgen koop jij een brood, overmorgen een huis, nee
elke ademhaling is een daad
en zolang jij leeft ben je daarmee
onophoudelijk nooit te laat 

jij hebt de wolken voorbij zien varen
en wat zou het jammer zijn
als niemand daar ooit bij stilstaat 



 

Dwang 

Tweede laureaat proza van Babylons Interuniversitaire Literaire Prijs 2021

 Op de markt

Arseny Pogorilyak

 

Ik ben een beetje beschaamd voor wat ik ga vertellen, ook al vond het incident in kwestie vele jaren geleden plaats, toen ik nog te jong was om te beseffen dat wat ik deed verkeerd was. Het was denk ik in 2001 of 2002, dus ik was vijf of zes.

Derde laureaat proza van Babylons Interuniversitaire Literaire Prijs 2021

 

Zweet en melk en tranen

Ellen D’Hoore

 

Onder de takken van de hazelaar zat Louis. Hij droeg een muts. Onder die muts zaten twee paar wollen sokken geklemd. Ze bedekten zijn oren. Het was 24 graden. Hij kauwde op een stengel rabarber terwijl hij met een mes zijn naam kerfde in takken. Takken van de kersenboom die hij eerder die dag vond. De takken leken op wapens. Katapulten, sabels, geweren. Normaal zou hij op school zitten. Normaal was het nu speeltijd. Dan at hij zijn rabarber tijdens het voetballen. Dan stond hij in de goal. Sinds vorige week was die school een militair hospitaal. Toen Louis zijn spullen ging ophalen zag hij hoe er in plaats van banken bedden stonden. Op de bedden witte lakens. Onder de bedden bedpannen. Nog leeg. Een zuster schreef de uurregeling op het bord waar zijn meester vorige week nog maaltafels noteerde. Een man zonder oor liet bloed achter in de refter. De plek onder Louis’ sokken deed pijn als hij eraan dacht.

Winnaar van de Editio Debutantenschrijfwedstrijd 2020 voor fictie

De Winter

Annika van Veen

De wind gierde door de liftschacht naar binnen, de gang op. Hij baande zich fluitend een weg langs de sponningen van de deur en door het sleutelgat. Buiten was het donker. De grijze flat stond als een blok pokdalig graniet aan de weg, flikkerend op het ritme van de actiefilms en sportjournaals. De Winter was de wind gevolgd en deed de deur van zijn flat achter zich dicht. Op zijn raam trokken druppels grillige lijntjes van licht tegen het zwart en grijs. De Winter trok zijn sjaal over zijn hoofd, veegde er zijn wenkbrauwen mee droog en liep naar de stoel voor zijn bureau. Daar stond de telefoon met draaischijf.

Tweede laureaat poëzie van Babylons Interuniversitaire Literaire Prijs 2020

Kwantum

Evelien Feys

  

 

Superpositie

 

Ik tel de dagen niet
meer enkel nog de
nachten
De afdruk op het kussen de
herinnering en de aankondiging
 
Sommige dingen kunnen op meerdere plaatsen tegelijk
 
bestaan Ik dacht altijd dat mensen bits waren: één of geen
met ondoordringbare grenzen
Maar in gedachten denk ik je telkens
anders alsof jij overal in mij bestaat
op manieren die verschillend en toch hetzelfde zijn

 

 

 

 

 

 

Comments