Tweede laureaat poëzie van Babylons Interuniversitaire Literaire Prijs 2021

Koolmijnkanarie

Sixtine Bérard

 

 1. de kanarie in de canon

terwijl je je haar kamt ontknopen we kapitalisme,
het is 10 uur, er is koffie en die viel net op de krant waarop
wordt aangekondigd, iets te luid, iets te veel hoofdletters, iets te veel kop,
nieuwe trend: vleesminimalisme.
door jarenlang roken en roepen, betogen, in een wereldstad wonen,
buldert je lach als een ontstemde radio,
een contrabas met gesprongen snaren,
het schoppen tegen blikjes op de stoep,
zie de fanta steeds verder geraken onder soepele stappen van voetblikkende passanten!

als de vrouw met de rode hoed zichzelf
bier inschenkt, lauw nog, ochtend nog,
terwijl de middag zich nog uitstrekt en mensen zich overslapen, uitrekken,
moet ik best vragen hoe het gaat? doen alsof ik mijn weg zoek in een stad waar ik elke kneuzing in elke tegel in elke kei in elk straatbord ken -
madame vous me faites penser à la buveuse d'absinthe de Degas, je weet wel dat schilderij van een man die geld en tijd over had om later in de canon der vernieuwingen der schilderkunst te behoren,
maar jij mevrouw, heb jij tijd en geld over, wat schiet de canon aan flarden in je ogen met het grijs van muren, de haarkleur van presidenten en supermarktbazen,

op een dag zat ik op een tram,
welke is niet relevant hij was vol met alcoholzweet, vochtige chips, krijsende kinderen en koolmijnkanaries,
ik keek naar het verwarmde terras waaronder de vrouw met hoed van verlepte hibiscusbladeren
lauw bier inschonk op zondagochtenden,
ze ontbrak, de gegentrificeerde éminence grise van de stad waarvan ik elk loonbarema ken was er wel,
de week erop was ze er niet, weer,
een week verder, niet,

kort gezegd:
ik wil met je kam de wereld ontknopen.

 

 

 

2. de borstkas in het wijnrek

kar groter dan je borstkas tussen rekken
vol glas, één misstap en je stoot de dingen om.
als ik kinderen krijg voed ik ze op als onschuldige burgers.

in de winkel promo-jagen, alles is een spel en wie niet speelt niet wint,
geluk is een keuze en ik kies voor verdriet.
de supermarkt belooft: nutri-score AAAAA,
geluk is een jobopportuniteit waar iedereen iets aan verdient.

lijstje: met deze vijf fruitsoorten val je het snelst af.
wat als je met de kar de snelweg opgaat en niet snel opgeeft,
alcohol en sterke drank, diepvriesvoeding, kassa, draaideur, parking,
autoweg, de kar knarst jij barst uit je voegen de radar flitst.

 

 

 

3. de benen in een korset

tijdens het scheren altijd dat streepje bloed,
ik lig leeggepompt op de tegels (…)
ik raak mijn huid nonchalant aan (…)
ik ga omslachtig met mijn lijf om (…)
ik stuw mijn ruggengraat richting plafond.

vanuit het venster brei ik een deken waar ik de stad mee wil bedekken,
mijn been bloedt,

ergens rinkelt een saldo dat niet toereikt,
om de hoek wisselen gescheiden ouders
hun gekmakende kinderen om,
en terwijl ze hopen de juiste mee te hebben
appen ze met nieuwe geliefden hoe het
was om te leven tijdens de Golfoorlog en Tsjernobyl en Sandra Kim.

ondertussen is het bloed gestold en
ben ik klaar voor de straat die me oppeuzelt,
of is dat te delicaat voor wat het is?
ondertussen is het bloed gestold en
ben ik klaar voor de straat die ons neerknuppelt.

Comments